دات نت نیوک
Menu

مرکز سلامت الکترونیک ارگانمهر

برنامه ریزی مراقبت از بیماران

1 - مقدمه

برنامه ریزی، بخشی از مجموعه فرآیندهای ارائه مراقبت از بیمار است و در واقع شامل یک سری از فرآیندهای شناختی است که پس از آن، مستندسازی می شوند. این فرایندها عبارتند از :

       I.            تعیین اهداف مراقبت

    II.            تصمیم گیری و انتخاب رویکردها و روش ها

 III.            تصمیم گیری در خصوص و برنامه ریزی برای توالی و چینش اقدامات

 IV.            اطمینان از اینکه منابع برای اجرای برنامه در دسترس است

    V.            اختصاص دادن مسئولیت ها

 VI.            مستند سازی برنامه

 


جایگاه برنامه ریزی در فرآیند کلی مراقبت بالینی

2 فرایند برنامه ریزی

وظیفه برنامه ریزی و مستندسازی با سایر فرایند های مراقبت در آمیخته است و  نباید از آنها جدا شود. روش محبوب "SOAP" برای مستند سازی یادداشت های پیشرفت بیماری از همین شیوه تبعیت می کند.

 


توالی فرایند بالینی SOAP و شیوه مستندسازی

طرح همیشه در حال تغییر

برنامه ها به طور مرتب بر اساس نیازهای در حال تغییر (روزانه یا با تواتر بیشتر در مورد بیماری های حاد و تقریباً در هر ویزیت در موارد بیماری مزمن) تجدید نظر می شوند.

 


طرح همیشه در حال تغییر

برنامه ریزی را می توان به صورت اقتضایی (ad hoc)یا به روش فرموله شده انجام داد. در حال حاضر، نیاز به تنظیم سرویس های سلامت، تسهیل تأمین بودجه مراقبت های بهداشتی و تضمین کیفیت یکنواخت مراقبت، منجر به پذیرش بیشتر بکارگیری برنامه های استاندارد مستند شده (فراهم و آماده استفاده) گردیده است.

 

3 روش برنامه ریزی

3 1 : برنامه ریزی اقتضایی (AD-HOC)

متخصصان مراقبت های بهداشتی از آنجا که آموزش دیده اند قادر به برنامه ریزی خود بخود برای مراقبت از یک بیمار می باشند. آنها بر دانش و تجربیاتشان تکیه می کنند و در صورت لزوم به دستورالعمل ها، شیوه های اجرایی و پروتکل ها و حتی کتاب های درسی شان مراجعه می کنند. در حقیقت، معمول این است که کلینیسین ها، به طرحی برای مراقبت فکر می کنند ولی آن را مستند نمی نمایند. آنها فقط در قالب دستورات یا مداخلات این طرح را ابراز می دارند.

معایب زیادی برای برنامه ریزی اقتضایی وجود دارد (که در ادامه توضیح داده شده است). با این وجود، در مواردی که برنامه های پیشنهادی در دسترس نبوده یا ناکافی هستند مهارت برنامه ریزی اقتضایی کلینیسین است که باید مورد استفاده قرار گیرد.

مثالی از یک طرح مراقبتی اقتضایی

 

3 2 : استفاده ازطرح های مراقبتی استاندارد شده

در روش رسمی برنامه ریزی، طرح مراقبت از یک کتابچه راهنما یا کتابخانه طرح ها انتخاب شده و سپس با توجه به مورد تغییر می یابد و تعدیل می شود. طرح های مراقبتی، علی القاعده، مختصر و سر راست هستند. آنها از یک سند دقیق تر، (SOP) Procedural Operating Procedure مشتق شده اند. از این رو فرض شده است که ارائه دهنده مراقبت در هنگام مراقبت، با افراد متخصص مشورت کرده یا به SOP رجوع می کند. هنگام استفاده از یک طرح مراقبت استاندارد شده به عنوان یک راهنما، روند برنامه ریزی در دو مرحله عمده انجام می شود:

1)      انتخاب طرح مرجع (مدل) مناسب از کتابخانه طرح های مراقبت از پیش آماده شده

2)      تبدیل برنامه انتخاب شده به یک طرح واقعی (عملیات) با سفارشی کردن آن برای تامین نیازهای ویژه بیمار

ارائه دهنده مراقبت از دانش خود، مهارت ها و اختیارات خود برای انتخاب و اصلاح برنامه ای که نیازهای بیمار را در بر می گیرد استفاده می کند. وی سپس باید اطمینان حاصل کند که برنامه انجام شده است. نتایج مد نظر تحت نظارت قرار می گیرند و در صورت لزوم، برنامه بر اساس پاسخ و نتیجه به دست آمده تصحیح می شود.

 

برای ارائه دهنده مراقبت، استفاده از برنامه های از پیش طراحی شده (از پیش آماده شده) مزایای بسیاری را شامل می شود از جمله:

a)      تسهیل در ارائه یک مراقبت بیشتر ساختار یافته

b)     اطمینان از یک محتوای جامع (کامل)

c)      تشویق به انتخاب مناسب بررسی ها و درمان و حذف افزونگی / تکرارها و هدر رفت ها

d)     ارائه اطلاعات و پشتیبانی از تصمیم (از طریق پیشنهادها و یادآورها)

e)      دادن تصویری روشن از اقدامات آینده

f)       تشریک مساعی همه اعضای تیم مراقبت (در نتیجه ایجاد اهداف و درک مشترک)

برنامه های استاندارد شده ماهیتی ژنریک دارند. به عنوان مثال برای بیماران معمولی که مبتلا به نوع خاصی بیماری هستند، قابل استفاده است. آنها به عنوان مرجع مورد استفاده قرار می گیرند و قبل از اینکه به عنوان مراقبت واقعی از یک فرد بیمار اعمال شوند، سفارشی می گردند. اگر بیمار بیش از یک مشکل سلامتی داشته باشد، ممکن است ترکیب برنامه های ژنریک ضروری باشد.

استاندارد سازی باعث یکنواختی در مراقبت از بیماران مبتلا به بیماری، سندرم یا مجموعه علائم مشابه در میان همه ارائه دهندگان مراقبت ها و در همه واحدهای درون یک سازمان مشابه می شود. از آنجا که این یک راهنمایی است، به هیچ وجه، مانع و منافی اختیار پزشکان برای تغییر در شیوه ها در پاسخ به شرایط و نیازهای اختصاصی هر بیمار نیست. امکان انتخاب های گوناگون در برنامه ها لحاظ شده است.

طرح مرجع از یک کتابخانه جامع از برنامه های مستند ارائه شده (با هر وسیله ای) انتخاب می شود و طرح واقعی از طرح مرجع استخراج می گردد و هنگامی که مستندسازی می شود، بخشی از پرونده پزشکی بیمار می گردد.

انتخاب یک طرح مدل از کتابخانه طرح های مراقبتی