سلامت دیجیتال (Digital Health) در حال گسترش است و برای شکل‌دهی به آینده سلامت دیجیتال و نظام‌های سلامت و درمان، وجود چارچوب‌های سیاستی و تنظیم‌گری ضروری است.

نظام‌های سلامت که بر ارتقای سلامت و ارائه مراقبت بیمارمحور (Patient-Centred Care) تمرکز دارند، در ارائه خدمات سلامت با چالش‌های جدی مواجه‌اند. این چالش‌ها شامل سالمندشدن جمعیت، کمبود نیروی انسانی ــ به‌ویژه پزشکان و پرستاران ــ محدودیت در مدیریت «کلان‌داده‌ها (Big Data)»، رشد سریع دانش پزشکی، فناوری‌های نوآورانه و محدودیت بودجه است.

سلامت دیجیتال چیست؟

سلامت دیجیتال، حوزه‌ای میان‌رشته‌ای در تقاطع سلامت، علوم پزشکی، انفورماتیک، فناوری اطلاعات و ارتباطات، علم داده و هوش مصنوعی است که مجموعه فناوری‌ها، داده‌ها، زیرساخت‌ها، خدمات، استانداردها و سازوکارهای حکمرانی مورد استفاده برای پیشگیری و ارتقای سلامت، ارائه و مدیریت مراقبت، تشخیص و درمان، توان‌بخشی، خودمراقبتی، سلامت جمعیت، پژوهش و سیاست‌گذاری سلامت را دربرمی‌گیرد.

سلامت دیجیتال به طیف گسترده‌ای از فناوری‌ها و خدمات اشاره دارد که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• فناوری‌های دیجیتال

• پرونده‌های الکترونیک پزشکی و سلامت

• سلامت از راه دور (Telehealth)

• سلامت همراه (mHealth)

• تجهیزات و فناوری‌های کمک‌کننده به زندگی مستقل و مراقبت در منزل (Assisted-Living Devices)

• اتوماسیون داده‌محور (Data-Driven Automation)

• پیش‌بینی (Prediction)

• پشتیبانی از تصمیم‌گیری (Decision Support)

هر یک از این فناوری‌ها ویژگی‌های خاص خود را دارند و مزایا و قابلیت‌های مشخصی را برای بخش سلامت فراهم می‌کنند.